ผู้หญิงกับศาสนาพุทธในประเทศไทย

ประเทศไทยไม่มีภิกขุณีเหมือนกับประเทศพม่าและศรีลังกา เนื่องเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าผู้หญิงไทยไม่มีสิทธิกระทำการใดๆเทียบเท่าฝ่ายชาย ส่วนมากต้องเป็นผู้ตามเท่านั้น และสิ่งที่ทำได้คือการทำบุญด้วยหวังว่าเกิดชาติหน้าจะมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมดังนั้นผู้หญิงส่วนใหญ่จะไปวัดเพื่อการทำบุญ หรือเข้าร่วมพีธีกรรมทางศาสนามีผู้หญิงจำนวนหนึงได้เลือกที่จะเป็นแม่ชี การเป็นแม่ชีไม่มีการบวชแต่เป็นการรักษาศีล 8 ข้อหรือ 10 ข้อ และในสังคมไทยไม่ได้ยกย่องให้แม่ชีมีบทบาทสำคัญเหมือนพระ และยังไม่มีข้อสรุปให้กับเรื่องนี้

เมื่อมีการเผยแพร่ภิกขุณีในศรีลังกาและได้แพร่เข้ามาในหมู่ผู้หญิงที่นับถือศาสนาพุทธในเมืองไทยกลับเกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรงที่ผู้หญิงต้องการให้มีการบวชภิกขุณีเหมือนพระ คณะสงฆ์ได้กล่าวประณามกลุ่มที่เรียกร้องและต้องการเลียนแบบสงฆ์ การต่อต้านส่วนใหญ่จะเป็นการทบทวนบทบาทว่าเหมาะสมหรือไม่ที่ให้ผู้หญิงเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสนาและการเรียกร้องให้การบวชพระและการบวชภิกขุณีถือศีลแค่ 5 ข้อและในการบวชภิกขุณีใหม่ไม่ต้องให้มีองค์ประชุมเข้าร่วมก็ได้ นักวิจารณ์หลายคนออกมาให้ความเห็นว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะให้มีการบวชเถรวาทภิกขุณี คณะปกครองสงฆ์ในประเทศไทยปฏิเสธที่จะนำประเพณีการบวชภิกขุณีจากประเทศไต้หวัน (เป็นประเทศเดียวที่มีการบวชภิกขุณีที่ทำอยู่ ณ ปัจจุบัน)เป็นการบวชแบบหินยานแต่คำสอนและวินัยได้แตกต่างกัน